آفریده گارَ هستی، انسان را آفرید و شخصیتِ شخیصی بنام آدم آورد پدید و به تعبیر قران، مرگ وزنده گی را برایش مقدَّر گردانید تا بیازماید کدام یک عملی درست تر و بهتر انجام میدهد.

پس آزمون و امتحان، سنتی است خدایی تا پست و بالا از هم شود جدایی. بیدار و هوشیار کسی است که از امتحان خویش موفق بر آید و در سرای کامیابی در آید نه آنکه از کثرتِ تلاش، حوصله اش سَر آید.

بایستی برای کامیابی کوشید تا در فرجامِ کار از جامِ خوشحالی نُوشید و چون گلی زیبا در گلستان کامیابان رُوئید و جان و تن از دادَ نا امیدی بُرید.

نفراموش!

اگر بخواهی به کامیابی برسی و خود را از دامَ خجالت زده گی بکشی باید پنج کار را انجام دهی:

1- برنامه ای بریز

2- با بی هدفی بستیز

3- از ضیاع وقت بپرهیز

4- از نا امیدی بگریز

5- با تلاش بگلاویز( هم آغوش باش)